US Open / Συντάκτης / 30 August 2010 / Σχολίασε το άρθρο

Ο Gary Boswell είναι οπαδός του να κοντράρει κανείς ένα αποτέλεσμα όταν μια αναμέτρηση βρίσκεται σε εξέλιξη - σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να γνωρίζετε, πότε ενδείκνυται να ενεργήσετε. Για το λόγο αυτό, μας δίνει τις συμβουλές του για το ποιες τενίστριες θα μπορούσε κανείς να κοντράρει στο επερχόμενο US Open.

Σε όλους εσάς που σας αρέσει να ποντάρετε κατά την διάρκεια μίας αναμέτρησης δεν υπάρχει καλύτερο άθλημα για το επιχειρήσετε από το τένις γυναικών. Ακόμη και στις χειρότερες περιπτώσεις, πρόκειται για ένα συναρπαστικό event, ιδίως μάλιστα όταν πρόκειται για μία μάχη στήθος με στήθος. Όταν μία από τις δύο πρωταγωνίστριες χάνει τον ρυθμό και την συγκέντρωσή της, η άλλη μπορεί να εντοπίσει την αδυναμία, και τότε έρχονται πόντοι, συχνά μάλιστα προς την μία κατεύθυνση. Αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε στιγμή της αναμέτρησης, ακόμη και όταν μία αθλήτρια βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη νίκη, μία νίκη την οποία μπορείτε να κοντράρετε σε πολύ καλή απόδοση και με ελάχιστο ρίσκο.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει την Serena Williams στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου στον αγώνα με την Elena Dementieva; Η Ρωσίδα είναι μία άσημη αθλήτρια, η οποία - χωρίς να το περιμένει κανείς - βρέθηκε στον τελικό του French Open του 2004. Στο Πεκίνο όμως κατόρθωσε να κερδίσει στα προημιτελικά την Serena - όταν μάλιστα η Serena στο πρώτο σετ προηγούταν με 4-0, προσφερόταν σε απόδοση 1,07 (και με τάση πτωτική) να κερδίσει το παιχνίδι. Και εάν είστε νέος σε αυτά, σας εξηγώ το εξής: το να ρισκάρετε 120 ευρώ με απόδοση 1,07 στο κατά, σημαίνει ότι ρισκάρετε μόλις 8,5 ευρώ για να σας επιστραφούν 120 ευρώ. Και αυτό μπορεί να συμβεί και όταν ακόμη αγωνίζεται η βασίλισσα του τένις Serena Williams, η οποία στο Πεκίνο τελικά έχασε το δεύτερο σετ, με 6-4, και το τρίτο, με 6-3, από την Dementieva.

Υπάρχουν κάποιοι κυνικοί μισογύνηδες, οι οποίοι θα επιχειρηματολογήσουν ότι αυτό συμβαίνει στο γυναικείο τένις γιατί απλά έχουμε να κάνουμε ...με γυναίκες. Το να ρισκάρετε και να ποντάρετε στο κατά (ακόμη και όταν η απόδοση είναι στο 1,07) είναι μια επιλογή από την οποία μπορεί κανείς ευκολότερα να κερδίσει και όχι να χάσει. Εάν παρακολουθείτε συχνά τένις γυναικών, μάλλον θα έχετε καταλάβει το γιατί, καθώς σε αυτό το άθλημα θα βρείτε μία πληθώρα από συναισθηματικά ευάλωτες αθλήτριες.

Προσωπικά, δεν προσυπογράφω το άνευ ετέρου κοντράρισμα στο 1,07. Έχω μία πιο επαρκή (και προσεχτικά εμπεριστατωμένη) άποψη για το γυναικείο τένις, μετά από όλα αυτά τα χρόνια που παρακολουθώ το άθλημα. Γνωρίζω άλλωστε ότι μία τυπική και συμβατική άποψη μπορεί να υιοθετήσει εύκολα ο χωρίς ενδιαφέρον ή ο περιστασιακός θεατής, κατάσταση που θα μπορούσε κανείς να πει ότι χαρακτηρίζει το φιλοθεάμον αθλητικό κοινό.

Προσωπικά, έχω καταγράψει σε μία καυτή λίστα τις αθλήτριες, οι οποίες είναι ευάλωτες στο να αντιστρέψουν τους όρους μίας κατάστασης, συχνά σε βάρος τους. Ίσως επειδή είναι περισσότερο επιρρεπείς σε συναισθηματικά ξεσπάσματα τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα να πετούν εύκολα και με θυμό την πετσέτα στο έδαφος. Ίσως πάλι - και αυτό μου φαίνεται πιθανότερο - είναι πιο επιρρεπείς στο διαδεδομένο στο χώρο του αθλητισμού φαινόμενο (το οποίο επηρεάζει κάθε φύλο) και θα μπορούσε κανείς να περιγράψει ως «απώλεια νεύρων». Χαρακτηρίζει όλους αυτούς που δεν έχουν την φυσική ροπή να κινηθούν με ορμή προς την τελική ευθεία. Αυτούς που το σκέφτονται και αρχίζουν να ανησυχούν ότι ίσως τελικά δεν τα καταφέρουν. Αυτούς που σκέφτονται όλα αυτά, αντί του να αφήσουν το ένστικτό τους να «μιλήσει» στο παιχνίδι.

Ο αθλητής ο οποίος μαζεύεται όταν η νίκη πλησιάζει στο τένις, όπως και στο γκολφ, είναι αρκετά αυτοκαταστροφικός.

Ποιες αθλήτριες θα πρέπει συνεπώς να προσέξετε στο επερχόμενο US Open; Ανέφερα ήδη την Dementieva, αν και το έχει ελέγξει κάπως, όσο τα χρόνια περνούν. Το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου ήταν ένα ισχυρό αντίδοτο προς την κατεύθυνση αυτή. Πάντως, η αλήθεια είναι ότι δεν έχει «θεραπευθεί» πλήρως, όπως φάνηκε στο φετινό French Open, καθώς αποσύρθηκε μόλις μετά το πρώτο σετ, το οποίο έχασε από την Francesca Schiavone στο tie break.

Από την ίδια «ασθένεια» φαίνεται να υποφέρει και η Γαλλίδα σταρ Marion Bartoli, όπως επίσης και η Ισπανίδα Carla Suarez-Navarro. Η Βρετανίδα Elena Baltacha, όπως επίσης και η Regina Kulikova είναι γνωστές για το ότι κερδίζουν το πρώτο σετ και έπειτα χάνουν το ρυθμό τους. Η Εσθονή Kaia Kanepi είχε επίσης ένα κλασικό ξέσπασμα στον αγώνα της με την Petra Kvitova, για τα προκριματικά του Wimbledon. Ίσως πάντως ο χαρακτηριστικότερος εκπρόσωπος της παραπάνω περιγραφόμενης τάσης στο σύγχρονο τένις να είναι η νεαρή Ρωσίδα Anna Chakvetadze, ο τρόπος παιχνιδιού της οποίας επηρεάστηκε αρνητικά από τα νεύρα τα τρία τελευταία χρόνια, αν και στην αρχή της καριέρας της είχε βρεθεί, ως έφηβη, στην κορυφαία δεκάδα.

Όλα αυτά είναι ψυχολογία. Είτε είναι κανείς ικανός για να πετύχει κάτι είτε όχι. Η δύο φορές νικήτρια σε επίπεδο Grand Slam, Svetlana Kuznetsova, έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι όλα όσα περιγράψαμε παραπάνω χαρακτηρίζουν και τον δικό της τρόπο παιχνιδιού, έχει επιλέξει να κάνει μεγάλα διαλείμματα στις τουαλέτες και να αλλάζει ρούχα, ώστε να δώσει στον εαυτό της χρόνο να ξανασυγκεντρωθεί στο παιχνίδι και να αγωνιστεί μαχητικά μέχρι το τέλος. Η τακτική της αυτή την ωφέλησε στον ημιτελικό του French Open 2009, σε μία αναμέτρηση με αντίπαλο την Serena, καθώς μετά την διακοπή γύρισε ένας «άλλος άνθρωπος».

Προσέξτε λοιπόν αυτό το δεκαπενθήμερο στο Meadow. Να είστε ετοιμοπόλεμοι να κοντράρετε, όταν κάποιες αθλήτριες είναι θεωρητικά ένα βήμα πριν από τη νίκη.

Post Comment

Name:

Email Address:

URL:

Remember personal info?

comment: