Στοίχημα Τένις: US Open - Πόσο σημαντικός μπορεί να είναι τελικά ένας αριθμός;
US Open
/
Συντάκτης /
12 August 2010 /
Σχολίασε το άρθρο
Η Steffi Graf στην ηλικία των 20, κατέκτησε το Wimbledon το 1989, αλλά είχε ήδη επικρατήσει σε Grand Slam στην εφηβεία της
"Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό το οποίο μπορεί να μάθει ένας παίκτης από την τριβή στα γήπεδα. Για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους και για να μπορούν να τις ξεδιπλώνουν όταν βρίσκονται υπό πίεση αλλά και για να μπορέσουν να αποκτήσουν αντοχή σε αγώνες, χρειάζεται να αγωνίζονται ενάντια σε ισχυρούς τενίστες σε τακτική βάση. Εάν δεν αλλάξει ο ισχύον κανονισμός, περιπτώσεις εφήβων αθλητριών που θα μπορούν να διακριθούν σε επίπεδο Grand Slam στο σύγχρονο γυναικείο τένις, θα εξακολουθούν να είναι σπάνιες."
Στην ηλικία των 29 ετών η Serena Williams παίζει το καλύτερο τένις της καριέρας της. Μήπως η επιτυχία της εν λόγω αθλήτριας, όσο και η επιτυχία κάποιων άλλων τενιστριών, υποδηλώνει ότι οι μέρες των έφηβων Grand Slam πρωταθλητών είναι μετρημένες; Ο Guy McCrea κάνει την σχετική έρευνα.
Εάν επικεντρώσει κανείς το ενδιαφέρον του στο σύγχρονο γυναικείο τένις, ίσως νομίσει ότι είναι η απασχόληση μια μεγαλύτερης ηλικιακά ομάδας. Τα τελευταία χρόνια στα Grand Slams τα μεγάλα έπαθλα μονοπωλούν οι αθλήτριες άνω των 25 ετών. Θα πρέπει να ανατρέξει κανείς πίσω στο U.S. Open του 2006 για να βρει την τελευταία έφηβη πρωταθλήτρια, την Maria Sharapova (ανταλλάσσεται γύρω στο 9,00, στο ανταλλακτήριο της Betfair, για να κερδίσει το φετινό U.S. Open). Το να κερδίζουν όμως τα Slams αθλήτριες 25χρονες ή και μεγαλύτερες δεν είναι κάτι νέο. Αυτό που είναι διαφορετικό είναι ότι πολλές από τις μεγάλες αθλήτριες του παρελθόντος ξεκίνησαν την καριέρα τους από τα εφηβικά τους χρόνια.
Η Chris Evert κέρδισε δύο από τους 18 σημαντικούς ατομικούς της τίτλους όταν ήταν στα δεκαοχτώ, ενώ η Steffi Graf πρωτογνώρισε την επιτυχία ενόσω ήταν έφηβη. Η Γερμανίδα κατέκτησε το πρώτο της Grand Slam έπαθλο στην ηλικία των δεκαεπτά.
Και οι δύο αθλήτριες όμως είχαν αντίστοιχα αξιοσημείωτη μακροβιότητα στις καριέρες τους. Η Αμερικανίδα κατακτούσε τουλάχιστον ένα Slam για δεκατρία συνεχή χρόνια - η τελευταία από τις επιτυχίες της ήταν το έβδομο Roland Garros που κατέκτησε το 1986 σε ηλικία 31 ετών. Η Graf, που τότε ήταν στα είκοσί της, κυριάρχησε για δεύτερη φορά από το 1993 έως το 1996. Κατέκτησε τον τελευταίο από τους συνολικά 22 σημαντικούς τίτλους της σχεδόν στα τριάντα της.
Πέρα από αυτές τις δύο αθλήτριες, οι γυναίκες εξακολουθούν να κερδίζουν σε νεαρή ηλικία, αν και όχι με τόσο σταθερή επιτυχία έπειτα. Η 16 ετών και τριών μηνών Martina Hingis είναι η νεαρότερη τενίστρια που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια σε ατομικά Grand Slam, και συγκεκριμένα στο Αυστραλιανό Open του 1997. Η «Swiss Miss» υπήρξε το νεαρότερο ηλικιακά νούμερο ένα της παγκόσμιας κατάταξης, από την στιγμή που ξεκίνησε να υπάρχει η κατάταξη αυτή, τον Μάρτιο του 1997. Ωστόσο, διάφοροι τραυματισμοί στους αστράγαλους την ανάγκασαν να αποσυρθεί το 2003 προσωρινά από τα γήπεδα, ενώ ήταν μόλις 22 ετών. Η Hingis επέστρεψε αργότερα στην ενεργό δράση, χωρίς όμως να γνωρίσει την παλαιότερη επιτυχία της.
Στην ηλικία των 14 η Jennifer Capriati έφθασε το 1990 έως τον τελικό ενός WTA event και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992. Μετά το U.S. Open του 1993 η Αμερικανίδα θέλησε να κάνει ένα διάλειμμα για να ξεκουραστεί. Όπως είναι ευρέως γνωστό η Capriati είχε διάφορα προσωπικά ζητήματα, όπως συλλήψεις για κλοπές σε καταστήματα ή για κατοχή μαριχουάνας, πριν επιστρέψει και πάλι στα γήπεδα το 1998 και κατορθώσει να διακριθεί σε Grand Slam event για πρώτη φορά στα 24 της χρόνια, κερδίζοντας το Αυστραλιανό Open το 2001. Μετά από δύο ακόμη σημαντικούς τίτλους, η «δεύτερη καριέρα» της Capriati τερμάτισε το 2004 λόγω τραυματισμών.
Προκύπτει συνεπώς ότι η ιδανική ηλικία και η ικανότητα για επιτυχία ποικίλουν ανάμεσα στους παίκτες. Ωστόσο, η «έλλειψη» που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια σε έφηβες πρωταθλήτριες σε επίπεδο Grand Slam είναι μία πραγματική αλλαγή, την οποία δεν είχαμε συνηθίσει. Εξέπληξε ακόμη και αυτούς, οι οποίοι προσδοκούσαν ότι το 2010 θα είναι η χρονιά κατά την οποία η νέα γενιά του WTA Tour, με επικεφαλής τις Caroline Wozniacki (ανταλλάσσεται στο 23,00 για να κερδίσει το U.S. Open) και Victoria Azarenka (προσφέρεται σε απόδοση 13,50 να επικρατήσει στην Νέα Υόρκη) - θα ξεκινούσε να γεύεται την δόξα των Grand Slam.
Κατά την άποψή μου, ένας βασικός λόγος για τον οποίο δεν μπορούν να διακριθούν οι νεαρές αθλήτριες τα τελευταία χρόνια έχει να κάνει με τους κανονισμούς της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τένις σχετικά με το «όριο ηλικίας». Ο περιορισμός τέθηκε αμέσως μετά αφού ήρθε στην δημοσιότητα η προβληματική συμπεριφορά της Capriati, με σκοπό να εμποδίσει τους ανήλικους να αγωνιστούν σε WTA Tour, καθώς είναι τόσο νέοι για να διαχειριστούν τις ψυχικές και σωματικές πιέσεις που συνεπάγεται ένας πρωταθλητισμός τέτοιου είδους. Έτσι σύμφωνα με τους ισχύοντες περιορισμούς, οι 14χρονοι μπορούν να συμμετάσχουν σε οχτώ τουρνουά, οι 15χρονοι σε 10, οι 16χρονοι σε 17 και οι 17χρονοι σε 21 τουρνουά.
Σίγουρα κανείς δεν αμφιβάλλει ότι οι ιθύνοντες του τένις οφείλουν να προστατεύσουν τους ανήλικους αθλητές. Ωστόσο, αυτή η μονοσήμαντη και χωρίς διαφοροποιήσεις προσέγγιση στερεί από τα παιδιά θαύματα την δυνατότητα εξέλιξης - αλλά και την ευκαιρία να διακριθούν στα Grand Slam.
Η Hingis είχε ήδη εννέα χρόνια στο WTA Tour, όταν τελικά αποσύρθηκε. Οι τραυματισμοί είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα στον επαγγελματικό αθλητισμό και είναι πραγματικά ασυνήθιστο να βλέπει κανείς παίκτες να αγωνίζονται για περισσότερο από μία δεκαετία. Δεν αποτελεί ένα ρίσκο να εμποδίζει κανείς τους εφήβους, θέτοντας όλους αυτούς τους περιορισμούς, να παίζουν το καλύτερο τένις στην ιδανικότερη για αυτούς χρονική περίοδο; Τελικά αυτό που συνεπάγονται οι ηλικιακοί αυτοί περιορισμοί είναι να μην υπάρχουν πλέον νεαροί πρωταθλητές σε επίπεδο Grand Slam.
Ας θυμηθούμε για παράδειγμα την Anastasia Pavlyuchenkova. Η Ρωσίδα κέρδισε το Αυστραλιανό Open εφήβων στα 14 της χρόνια, ενώ στα 15 της ήταν το νούμερο ένα στην παγκόσμια κατάταξη εφήβων. Ήταν μία αθλήτρια ικανή να επιτύχει σπουδαίες επιδόσεις στο WTA Tour, ακόμη και σε επίπεδο Grand Slam. Αλλά η Pavlyuchenkova μπορούσε να συμμετάσχει σε μερικά μόνο επαγγελματικά events, ούσα υποχρεωμένη να παραμείνει στον στίβο των εφήβων, όπου αναμενόταν να κερδίζει όλο τον χρόνο. Ο Pavlyuchenkova ενδεχομένως να κερδίσει ένα Slam στο μέλλον. Ωστόσο, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι η εξέλιξή της έχει περιοριστεί από τους ισχύοντες κανόνες.
Υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό το οποίο μπορεί να μάθει ένας παίκτης από την τριβή στα γήπεδα. Για να αναπτύξουν τις ικανότητές τους και για να μπορούν να τις ξεδιπλώνουν όταν βρίσκονται υπό πίεση αλλά και για να μπορέσουν να αποκτήσουν αντοχή σε αγώνες, χρειάζεται να αγωνίζονται ενάντια σε ισχυρούς τενίστες σε τακτική βάση. Εάν δεν αλλάξει ο ισχύον κανονισμός, περιπτώσεις εφήβων αθλητριών που θα μπορούν να διακριθούν σε επίπεδο Grand Slam στο σύγχρονο γυναικείο τένις, θα εξακολουθούν να είναι σπάνιες.
