Arsene Wenger: Ο πιο επίμονος, με αρχές και τελειομανής προπονητής
Πορτρέτα
/
Συντάκτης /
05 October 2009 /
Σχολίασε το άρθρο
Με την αμυντική γραμμή να αναζωογονείται, ο Wenger προσπάθησε να εισάγει ένα νέο στυλ επιθετικού παιχνιδιού, ένα στυλ το οποίο δεν είχαν συνηθίσει στο νησί δίνοντας στην πρώτη του κιόλας σεζόν το ντάμπλ με την κατάκτηση της Premier League και του FA Cup. Αλλά όπως όλοι οι πρωτοπόροι της ιστορίας, αυτά που έκανε ο Wenger, οι άλλοι τα ακολούθησαν.
Ο Αλσατός έγινε ο μακροβιότερος προπονητής της Arsenal αυτήν την εβδομάδα και παρά τις επιτυχίες του στο Βόρειο Λονδίνο, μερικοί διερωτώνται αν η πορεία της ομάδας είναι αυτή που θα έπρεπε. Ο Feizal Rahman αναλύει τα τελευταία 13 του χρόνια στον πάγκο των κανονιέρηδων.
Όταν ο Arsene Wenger πρώτο πέρασε τα μαρμάρινα χωλ του Highbury πριν από 13 χρόνια, κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει πως τα βήματα του θα άφηναν ένα τέτοιο στίγμα. Αν και πολλοί ρωτούσαν τότε ποιος είναι ο Arsene, ο Αλσατός αυτήν την εβδομάδα έγινε ο μακροβιότερος προπονητής της Arsenal και σίγουρα ο καλύτερος.
Είναι εύκολο να ξεχάσεις την διάσταση του αντίκτυπου του Wenger στην ομάδα του Βορείου Λονδίνου. Χλευαζόταν ως μία βαρετή ομάδα, με ψηλές μπαλιές και λίγα καλά χαρακτηριστικά, βασικά το 1996 η Arsenal ήταν ένα σωματείο σε κρίση. Τα χρυσά χρόνια του George Graham ήταν μακρινές μνήμες και τα σκάνδαλα που αφορούσαν ναρκωτικά και αλκοόλ κατέτρεχαν τους παίκτες εκτός γηπέδων. Ερχόμενος στην ομάδα, δεν ήταν μόνο μία ανάσα φρέσκου αέρα αλλά ένας τυφώνας ανανέωσης, με τον Wenger να φέρνει επαναστατικές μεθόδους προπόνησης, δίαιτες παικτών, αλλά το πιο σημαντικό να αλλάζει το ήθος της ομάδας.
Με την αμυντική γραμμή να αναζωογονείται, ο Wenger προσπάθησε να εισάγει ένα νέο στυλ επιθετικού παιχνιδιού, ένα στυλ το οποίο δεν είχαν συνηθίσει στο νησί δίνοντας στην πρώτη του κιόλας σεζόν το ντάμπλ με την κατάκτηση της Premier League και του FA Cup. Αλλά όπως όλοι οι πρωτοπόροι της ιστορίας, αυτά που έκανε ο Wenger, οι άλλοι τα ακολούθησαν.
Η μεταμόρφωση της Arsenal έβαλε το στίγμα της και στις άλλες μεγάλες ομάδες, οι οποίες κοίταξαν να αναβαθμιστούν χρησιμοποιώντας μεθόδους που ήταν δεδομένοι στον υπόλοιπο κόσμο. Με ποδοσφαιριστές να μετατρέπονται σε αθλητές, τα στάνταρ του παιχνιδιού βελτιώθηκαν δραματικά, με την Premier League να είναι πλέον καλύτερη από την Ιταλική Serie A και μαζί με την Ισπανική Primera Division να θεωρούνται τα καλύτερα πρωταθλήματα του κόσμου. Οι ξένοι παίκτες ήταν ένα στοίχημα, αλλά τώρα πλέον η πλειοψηφία των ομάδων αποτελείται από ξένους παίκτες. Επίσης όταν οι ομάδες δεν κοιτούσαν πέρα από τα βράχια του Dover για προπονητή, τώρα ακόμα και η θέση του προπονητή της Εθνικής ομάδας ανήκει σε έναν Ιταλό.
Ανεβάζοντας τη πρόκληση, ο Wenger αναμφισβήτητα κατάφερε να βγάλει τα καλύτερα από το κύριο αντίπαλο του όλα αυτά τα χρόνια, τον Sir Alex Ferguson. Εκτός από την πλούσια Blackburn του 1995 που κατέκτησε τον τίτλο, ο Wenger ήταν ο πρώτος ο οποίος πραγματικά απείλησε τη κυριαρχία της Manchester United στην Premier League. Όμως, όπως η μυθική Λερναία Ύδρα, όταν έκοψε το ένα κεφάλι, ένα άλλο γεννιόταν. Μαζί με την αναγέννηση της πάμπλουτης Chelsea, ο Wenger ίσως να έδωσε κίνητρο στον Ferguson να συνεχίσει και να μην αποσυρθεί.
Έχοντας χάσει τη κούρσα του τίτλου τα τέσσερα τελευταία χρόνια, και με United, Chelsea και Liverpool ισχυρές (United 3,35, Chelsea 2,88 για κατάκτηση της Premier League 2009/10), η μεγαλύτερη πρόκληση του Wenger πια, είναι να διατηρήσει την ομάδα του ανάμεσα στις μεγάλες τέσσερις. Εκεί που κάποτε είχε το αβαντάζ απέναντι στους αντιπάλους του, λόγω της γνώσης του στις Ευρωπαϊκές μεταγραφικές αγορές, τώρα πια αυτή η γνώση είναι άπλετη σε όλους, με τον Wenger να χάνει τα καλύτερα ταλέντα από πλούσιες ομάδες όπως η Chelsea και η Manchester City (City 2,16, Arsenal 1,41 για την τετράδα).
Έτσι, η αποστολή που αντιμετωπίζει πλέον ίσως είναι και πιο απαιτητική από αυτή που είχε όταν αφίχθη στο Λονδίνο. Το ειρωνικό είναι πως ο Γάλλος, ο οποίος κάποτε κατηγορήθηκε πως δεν αρέσκεται να προμοτάρει γηγενείς παίκτες, τώρα πια αναπτύσσει μία ομάδα νεαρών Βρετανών. Ο Theo Walcott είναι βασικός όταν δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα τραυματισμού, ενώ οι Jack Wilshere, Kieran Gibbs και Aaron Ramsey πιέζουν για μία θέση στην πρώτη ομάδα, έχοντας αποδείξει τον εαυτό τους στο Carling Cup (10,00 για κατάκτηση του την περίοδο 2009/10). Αυτό είναι το αποτέλεσμα της μακροπρόθεσμης νοοτροπίας του Wenger, πως μία ομάδα μπορεί να τα καταφέρει στο γήπεδο, χωρίς να χρειαστεί να υπερφορτωθεί ο ισολογισμός της.
Εντούτοις, χωρίς κανέναν τίτλο για τέσσερις σεζόν, η προοπτική για κάτι μεγάλο θα πρέπει να υλοποιηθεί σύντομα. Δεν έχει κατακτήσει το Champions League, αλλά ίσως αυτός ο τίτλος να είναι η καλύτερη ευκαιρία της Arsenal για να τελειώσει την ξηρασία τίτλων (13,00 για κατάκτηση του), μιας και έχει φτάσει πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή διάκριση παρά την εγχώρια τα πρόσφατα χρόνια.
Αναμφισβήτητα είναι μία αυθεντία με λάθη, και η επιμονή του Wenger στην ποδοσφαιρική του φιλοσοφία ίσως να έχει κοστίσει στην Arsenal επιτυχίες τα πρόσφατα χρόνια και ενώ κάποτε ίσως θεωρούταν θεότητα στους πιστούς του Emirates, ίσως μερικοί να έχουν αναγκαστεί να θέσουν ερωτηματικά στην πίστη τους. Αλλά η ρομαντική αντίληψη να δημιουργήσουν κάτι όχι ψεύτικο αλλά συνάμα όμορφο και με αρχές, κρατάει την πίστη του Wenger. Μερικοί ίσως πουν ότι ονειροβατεί. Σίγουρα όμως δεν είναι ο μοναδικός.
Ενα video αφιερώμα στον Arsene Wenger
