Στοίχημα World Cup 2010: Ημερολόγιο Παγκοσμίου Κυπέλλου, 12 Ιουλίου - Η ομάδα μου του τουρνουά
World Cup 2010
/
Συντάκτης /
13 July 2010 /
Σχολίασε το άρθρο
Ο Ισπανός Xavi είναι ένας εξαιρετικός μέσος
"Ως νικήτρια, θα έλεγα πως η Ισπανία ήταν τόσο καλή όσο η Δυτική Γερμανία το 1990, ακόμη και αν δεν έδειξε τον καλύτερό της εαυτό στη Νότιο Αφρική."
Ο Jonathan Wilson υμνεί την Ισπανία, που ήταν κάτι παραπάνω από άξια νικήτρια ενός καλού World Cup. Εδώ, σ' ένα 4-2-1-3, με το οποίο έπαιζαν οι νικητές, είναι η ομάδα του, του τουρνουά.
Καλώς ή κακώς το World Cup τελείωσε και καθώς μεγάλες γραμμές των δημοσιογράφων ενώνονται στην ουρά του ανακληθέντος ΦΠΑ στο OR Tambo International, είναι ώρα να συλλογιστούμε. Ως νικήτρια, θα έλεγα πως η Ισπανία ήταν τόσο καλή όσο η Δυτική Γερμανία το 1990, ακόμη και αν δεν έδειξε τον καλύτερό της εαυτό στη Νότιο Αφρική.
Είναι στα αλήθεια μια σπουδαία ομάδα που έχει κυριαρχήσει στον κόσμο σε τρία χρόνια, ίσως λίγο παραπάνω, παίζοντας επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Για το παγκόσμιο παιχνίδι ωστόσο, πρέπει να υπάρχει η ανησυχία πως επιστρέφουμε στην επαναδραστηριοποίηση μετά από μία σχετικά ανοιχτή δεκαετία: η επιτυχία της Internazionale και το γεγονός ότι τρεις από τους τέσσερις ημιφιναλίστ ήταν ουσιαστικά ομάδες αντεπίθεσης μας γυρνάει πίσω στη θέση που ήμασταν το 2004 έπειτα από τις επιτυχίες της Porto του Mourinho και της Ελλάδας του Rehagel. Έπειτα, ακόμα κι αν το επιθετικό ποδόσφαιρο θριάμβευσε, ποιος ξέρει τι θα γίνει με τον Mourinho στη Real Madrid.
Πριν ξεκινήσουμε να μελετάμε τι θα επακολουθήσει, ας κλείσουμε αυτό το ημερολόγιο με τη δική μου ομάδα του τουρνουά. Η διάταξη είναι 4-2-1-3, το σύστημα που έπαιξε η Ισπανία, ενός κοντινού ξαδέλφου του 4-2-3-1, που ήρθε να κυριαρχήσει στη διοργάνωση και η ομάδα έχει επιλεχθεί όσο πιο ρεαλιστικά γινόταν - δεν είναι τόσο γεμάτη, καθώς οι περισσότερες ομάδες έχουν επιθετικούς παίκτες.
Ο τερματοφύλακας ήταν η πιο δύσκολη θέση με παίκτες που πιο εύκολα θα άφηνα έξω παρά μέσα. Στο τέλος η επιλογή έγινε με τους τρεις γκολκίπερ που πήγαν πιο μακριά στο τουρνουά, χωρίς να κάνουν το μεγάλο λάθος, με τον Eduardo να παίρνει τη θέση για τις εξαιρετικές αποκρούσεις κόντρα στην Ισπανία.
Δεν ήταν ένα τουρνουά με σπουδαίους δεξιούς φουλ μπακ και η επιλογή προήλθε από τους παίκτες που κατάφεραν την καλύτερη ισορροπία του να προωθούνται μην αφήνοντας ακάλυπτη τη θέση τους (η γενική αλλαγή από το 4-4-2 σε 4-2-3-1 έχοντας κάνει τους εξτρέμ να γυρίζουν σε δεξί μπακ). Οι δύο ισπανοί φουλ μπακ, Sergio Ramos και Joan Capdevila, μπορούν πιθανότατα να θεωρούν τους εαυτούς τους λίγο άτυχους, αλλά η εξαιρετική αμυντική συμπεριφορά του Phillip Lahm και η δουλειά του Fucile στον Giovani dos Santos τους χάρισε τις θέσεις, με τις πιο επιθετικές επιλογές των Maicon και Carlos Salcido για αλλαγές.
Ο Lucio έχει μετατρέψει τον εαυτό του σε έναν εξαιρετικά δυσάρεστο κεντρικό αμυντικό, ίσως τον καλύτερο στόπερ στον κόσμο και διατήρησε αυτή τη φόρμα στη Νότια Αφρική. Δίπλα του ο Gerard Pique, που παραμένει ο καλύτερες κεντρικός αμυντικός με την μπάλα κάτω, με τον Ryan Nelsen, εξαιρετικό και στα τρία ματς της Νέας Ζηλανδίας ως κόφτης και οργανωτής, συμπληρώνοντας το ρόστερ με τον Carles Puyol.
Υπάρχουν αμέτρητες επιλογές για τις θέσεις της μεσαίας γραμμής, για αυτό έγινε το τουρνουά της άγκυρας του κέντρου. Οι Nigel De Jong και Victor Caceres έφτασαν κοντά, αλλά ο Bastian Schweinsteiger, για την ενέργειά του και ο Xabi Alonso για τις πάσες του πήραν τις θέσεις, με τους Mark van Bommel και Javier Mascherano στον πάγκο. Ο Xavi, ο καλύτερος playmaker της περασμένης δεκαετίας, αφήνει έξω τον Wesley Sneijder για να συμπληρωθεί το τρίγωνο του κέντρου.
Στα δεξιά, ο Arjen Robben ήταν το πιο λαμπρό κομμάτι της Ολλανδίας, έτσι αφήνει τον Lionel Messi στον πάγκο. Ο David Villa μπαίνει μέσα για την εφευρετικότητα και τα τελειώματά του, με τη μυώδη επιλογή του Asamoah Gyan στον πάγκο, ενώ ο Diego Forlan, τόσο δημιουργικός όσο και εκτελεστής στο τουρνουά, ξεκινά στην αριστερή πλευρά της επίθεσης, με τον Carlos Tevez να παίρνει την τελευταία θέση στον πάγκο.
Eduardo (Πορτογαλία); Phillip Lahm (Γερμανία), Lucio (Βραζιλία), Gerard Pique (Ισπανία), Jorge Fucile (Ουρουγουάη); Bastian Schweinsteiger (Γερμανία), Xabi Alonso (Ισπανία); Xavi (Ισπανία); Arjen Robben (Ολλανδία), Diego Forlan (Ουρουγουάη), David Villa (Ισπανία)
Manuel Neuer (Γερμανία), Iker Casillas (Ισπανία), Maicon (Βραζιλία), Carles Puyol
(Ισπανία), Ryan Nelsen (Νέα Ζηλανδία), Carlos Salcido (Μεξικό), Javier Mascherano (Αργεντινή), Mark van Bommel (Ολλανδία), Wesley Sneijder (Ολλανδία), Carlos Tevez (Αργεντινή), Lionel Messi (Αργεντινή), Asamoah Gyan (Γκάνα)
