Στοίχημα Premier League: Ο άμεμπτος Hughes πληρώνει το «μάρμαρο»
Αγγλία
/
Συντάκτης /
21 December 2009 /
Σχολίασε το άρθρο
Παρελθόν από την τεχνική ηγεσία της Manchester City αποτέλεσε ο Mark Hughes
Ακόμη, το πρόβλημα για τον Ουαλό ήταν πως μπορούσε μόνο να πλησιάσει τα… καλύτερα απομεινάρια, τους παίκτες δηλαδή που περίσσευαν από τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης. Για αυτό, πήρε τον Robinho από τη Real Madrid, τον Carlos Tevez από τη Manchester United και τον Emmanuel Adebayor από την Arsenal.
Ο Feizal Rahmann μας μεταφέρει την άποψή του για την απόλυση του Mark Hughes και την πρόσληψη του Roberto Mancini και αναρωτιέται αν ο Ουαλός τεχνικός άξιζε τέτοια μοίρα.
Για μία ομάδα που τελείωσε την περσινή σεζόν 22 βαθμούς πίσω από μία θέση του Champions League και φέτος η Manchester City βρίσκεται μόλις 6 βαθμούς από μία τέτοια θέση - σχεδόν στα μέσα της σεζόν - σίγουρα έχει δείξει βελτίωση. Και μ' έναν ημιτελικό Carling Cup απέναντι στη μισητή αντίπαλο Manchester United (στο 2,12 η πρόκριση της City, στο 3,95 για κατάκτηση) να αποτελεί την ευκαιρία για έναν τελικό έπειτα από 1981, θα μπορούσες να πεις πως η χρονιά πηγαίνει σχετικά καλά.
Ωστόσο, αυτοί που διοικούν στα Eastlands δεν έχουν καμία απολύτως ιδέα που ήταν η ομάδα πριν λίγα χρόνια, αφού γι' αυτούς ξεκίνησε να υπάρχει από τότε που ανέλαβαν κι άρχισαν να βάζουν τα πετροδολάρια. Πιστεύοντας πως τα χρήματα ήταν το μόνο που χρειάζεται για να ικανοποιήσουν τα πομπώδη όνειρά τους, υπήρχε πάντα ένα κλίμα δυσφορίας για τον Mark Hughes.
Αλλά αντιθέτως, είναι ίσως μία αίσθηση πίστης σ' έναν προπονητή που δεν προσέλαβαν εκείνοι και τους άφησε σ' αυτή την κατάσταση. Ο Hughes δεν ξεκινούσε ποτέ τη σεζόν σε μία ομάδα κι αναλάμβανε συνήθως στα μισά της σεζόν. Μη έχοντας κάνει δουλειά με μεγάλα ονόματα στο παρελθόν, του δόθηκε η ευκαιρία εν λευκώ, ξοδεύοντας περίπου 200 εκατομμύρια λίρες τους τελευταίους 18 μήνες.
Ακόμη, το πρόβλημα για τον Ουαλό ήταν πως μπορούσε μόνο να πλησιάσει τα... καλύτερα απομεινάρια, τους παίκτες δηλαδή που περίσσευαν από τις μεγάλες ομάδες της Ευρώπης. Για αυτό, πήρε τον Robinho από τη Real Madrid, τον Carlos Tevez από τη Manchester United και τον Emmanuel Adebayor από την Arsenal (190,00, 160,00 και 60,00 για να βγουν πρώτοι σκόρερ της Premier League αντίστοιχα).
Με τον καθένα να διαθέτει εγωισμό για να δικαιολογήσει την τιμή του, γεμίζοντας παίκτες εγωιστές στο ρόστερ του, ο Hughes έδινε μάχη για να χτίσει την ομάδα. Αλλά, για το «γκρουπ επενδυτών» από το Abu Dhabi, το να ξοδεύεις περισσότερα από τους αντιπάλους σου θα ήταν αρκετό να αντιστρέψεις δεκαετίες ποδοσφαιρικής ιστορίας.
Αλλά με τα αποτελέσματα που κρίνονται από τους ανωτέρω ως: «Σαφώς όχι σύμφωνα με τους στόχους που θέσαμε», ο άνεργος Roberto Mancini επιλέχθηκε για να οδηγήσει την ομάδα μπροστά.
Ως προπονητής της Inter μέχρι το 2008, το ρεκόρ του Mancini με τρία πρωταθλήματα Serie A και δύο Coppa Italia δείχνει εντυπωσιακό. Ακόμη, λόγω του σκανδάλου Calciopoli το 2006, η Inter πήρε το πρώτο της Scudetto από σπόντα και η τιμωρία των AC Milan και Juventus την άφησε χωρίς αντίπαλο για τα δύο επόμενα χρόνια. Η περιορισμένη επιτυχία ωστόσο στο Champions League, άφησε το Mancini απογοητευμένο και άνεργο.
Πέρα από αυτό, πέρα από τον ένα μήνα που έπαιξε δανεικός στη Leicester City το 2001, ο πρώην επιθετικός της Lazio και της Sampdoria δεν έχει εμπειρία από την Premier League, αν και ο στενός του φίλος Sven Goran Eriksson αναμφίβολα θα τον βοηθήσει σε μία θέση που βρισκόταν ο ίδιος πριν από δύο χρόνια.
Δουλεύοντας κάτω από τον αυταρχικό πρόεδρο της Inter, Massimo Moratti, ο Mancini έχει την εμπειρία για να λειτουργήσει ως «yes man» στα νέα του αφεντικά στη City, αν και κάποιος πρέπει να αναρωτηθεί πόσα από τα λάθη του Hughes πρέπει να διορθώσει.
Αν και οι πόρτες στα «Eastlands» θα είναι αναμφίβολα απασχολημένες τον Ιανουάριο, ανεξάρτητα με το ποιος θα παίρνει τις αποφάσεις για το ποιος θα φύγει και ποιος θα έρθει, δεν υπάρχει τίποτα να προτείνει το τελικό αποτέλεσμα και αν υπάρχει διαφορά στα τέλη του Μάη (στο 3,10 η City για να τερματίσει στην τετράδα).
Η πρόσληψη του Mancini δείχνει άλλη μία αρρωστημένη προσπάθεια να «παγώσει το κέικ πριν ψηθεί». Με τη χαρακτηριστική κομψότητα, ο Ιταλός δείχνει μία τέλεια φιγούρα στην άκρη του πάγκου, αλλά ακόμη μια φορά φαίνεται ότι η ιδιοκτησία της City έχει επιλέξει το ύφος πέρα από την ουσία.
Σαν μία ομάδα που χρειάζεται τρόπαια, όχι υπογραφές τροπαίων, το παρόν της Manchester City τη βάζει σε κίνδυνο να ακολουθήσει το δρόμο της Newcastle United ως γελωτοποιός των γηπέδων της Premier League. Και ενώ οι μελλοντικές δοκιμές και δοκιμασίες τους μπορούν να παρέχουν την ψυχαγωγία για τις μάζες, για τους μακροχρόνια υποφέροντες οπαδούς της ομάδας, η πρόωρη λάμψη δεν μπορεί να τους τυφλώσει για πάντα.
